મારો પરિચય
ઠેકાણું મારું - જામનગર, ગુજરાત, ભારત.
હાચું કવ તો જીવો પગી એક કાલ્પનિક પાત્ર છે, જે મારી કલ્પના પણ નથી . આતો અમે જયારે ગુજરાતી સ્કુલમાં ભણતા ત્યારે ચોથી કે પાંચમી માં ગુજરાતી બાલભારતી માં એક પાઠ હતો "જીવો પગી" એમાં થી આ પત્ર લીધેલું છે . જીવો પગી એક એવો માણસ હતો જેને લોકો લુટારા કે કોઈ બહારવટિયા આવે ત્યારે એની સામે કરતા અને આ જીવો પગી મારો બટો લુટારો હોય કે સાવજ હોય કોઈને પણ મનાવીને પાછો મોકલી દેતો . નાનપણ થીજ "જીવો પગી" એ મારું મનગમતું પત્ર બની ગયું હતું ને દસમાં ધોરણ સુધી મેં એના પાઠો આવવાની રાહ જોઈ પણ પછી ક્યારેય આયવા નય એટલે વિચાર્યું કે આપને "જીવો પગી" ને જીવતો કરી.
હવે જોઈએ કે મારી આ પત્ર ની સફર કેટલી આગળ વધે છે, ઈ હારું મારે તમારો સાથ જોસે.
જીવા પગી ના રામ રામ .




0 comments:
Post a Comment